☆ ~上弦の月~ Season ★

 

 

ยาว....บัดซบมาก อยากรู้เบื้องหลังก็เลื่อนอ่านได้จ่ะ แต่ไม่อยากให้อ่านเลยอะ..555+ = =

ได้รับหน้าที่ให้มาอัพรีพอร์ทแทนคนอื่นล่ะ

ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี เอาเป็นว่าเริ่มที่ก่อนงาน1วันละกัน  (ย้อนได้ไกลมาก ดีมันไม่ย้อนซะเช้าวันงาน)
เช้าวันเสาร์ตื่นมาก็เที่ยงกว่า หลับเป็นตายจากคืนก่อนที่นอนไป2ชั่วโมงแล้ววุ่นนรกกับงานที่ต้องส่งในเส้นตาย
ยูระจังโทรมาก็ไม่ได้รับอีกเพราะหลับ แต่ตื่นทันรับโทรศัพท์ปาร์ค เลยได้บอกว่าจะไปถึงบ้านลมิ้นตอนบ่าย3
แต่ดันนอนต่อไปอีกหน่อย กว่าจะเก็บของ ซื้อกระดาษหอบของขนตัวเองไปถึงพาหุก็สี่โมงซะแหล่ว...

โทรคุยเป็นระยะว่าโต๊ะขนาดเท่าไหร่ ขาดเหลืออะไร สุดท้ายเอาง่ายๆก็ผ้าลูกไม้มันละกัน..
ดีใจที่ซื้อมาได้ใช้คุ้มทุกอย่าง ไม่มีขาดเหลือแต่อย่างใด ขาดแค่ผลงานดีๆเท่านั้นเอง กร๊าก *ก้มขอขมา*

ถึงบ้านลมิ้นเจอยูระจังที่มารอก่อนหน้า ขนของแล้วขึ้นแท็กซี่ไปถึงบ้านปาร์คราวๆทุ่มนึง
รอซักพักฝนก็ขับรถตู้ที่กราบยืมคุณแม่มาจนได้มารับสี่หน่อทั้งหมดที่บ้านปาร์ค
แล้ววนรถตู้ไปนวมินทร์อเวนิวรับพี่ปาล์ม ไปรับเนะที่บ้านราวๆสามทุ่ม
แล้วจึงกลับมาถึงบ้านฝนราวๆสี่ทุ่ม...

โดยโอยะบุง โคะบุง นั่งเบียดบนเบาะหน้าเบาะเดียวกันบนรถตู้ อย่างซิบกางเกงไม่รูดทั้งคู่..
(อันนี้ทุเรศ ทำไมพร้อมใจกันแย่ๆ เพิ่งจะรู้ตัวตอนลงจากรถอีกตะหาก)
ส่วนหลังรถอุดมด้วยข้าวของของแต่ละคนที่เราไปปล้นมาจากแต่ละบ้านแออัดกันอยู่ในรถตู้..

กับคนอีกเจ็ดชีวิต...แต่เนะมันดันนับได้แปด..แถมยังเกิดเหตุการณ์นับคนเกินอยู่เรื่อยๆ(แน่ใจว่าคน?)
และยังมีซัมติงที่ทำให้ฟันธงได้ว่า คงเจอ...เข้าให้แล้ว คาดว่าคงเพราะดันเรียกมาระหว่างทาง..= =;
ถ้ามีคนอยากรู้รายละเอียดจะเล่าลงบล็อกให้  แต่ถ้าไม่มีก็จะไม่เล่า 55555

มาถึงบ้านฝนแล้ว แต่ว่าแต่ละคนยกเว้นพี่ปาล์มยังไม่มีใครได้ทานอะไรมาซักอย่าง
(พี่ปาล์มเตรียมตัวมาดีคนเดียว..)เลยมีแม่ครัวหัวป่าคือคุณพี่กับลิกเตนจัง(ลมิ้นกับยูรินะ)
ส่วนกิล(เรา)เป็นตัวเกะกะโดนใช้ให้ล้างผัก แต่ก็ล้างไม่เกลี้ยง

บ้านรัสเซียฝนใหญ่มาก กิลประทับใจบ้านเหนือน้ำกับห้องพื้นกระจกส่องปลาคาร์ฟ
ห้องนอนห้องสมุดการ์ตูนก็แจ๋วเป็นบ้าเลยเฟ้ย วันหลังไปนอนด้วย ไปช่วยรื้อ *0*
แซว เบลารุสเนะเหยียบแมลงสาบตายคาซ่งตรีนเลยล่ะ
หรือมันเป็นคางุระหรือฮังการีกันแน่ฟะ อาจจะสองตัวหลังนี่ก็ได้ เพราะมัน..

พี่เนม~พี่เนม ~ *ลัลล้ากระโดดมาหา*

me ?

หนูเหยียบแมลงสาบตายล่ะ *เอาตรีนมาป้ายขากูที่กำลังนั่งส่งไฟล์แฟรี่ให้พี่จิบิ*

me กรี๊ดดดดดดดดดดด

 จริงๆมันเหยียบลูกแมลงสาบตัวเล็กๆน่ะ แต่ไอ้เอามาป้ายขากุเนี่ยก็เชี่ยอยู่ดี..

จากนั้นฝ่ายครัวก็เอาของมาให้กิน กินทุกอย่างที่ฝรั่งเศสกับลิกเต้นทำมาให้
แต่เฮ้ย ไอ้ลูกชิ้นต้มผักกาดขาวจืดชืดเป็นบ้าเลยฝ่ะ หัดใส่อะไรลงไปมั่งเด้ เป็นอังกฤษรึไง

กว่าจะกินเสร็จก็ห้าทุ่มกว่า..เฮ้ย งานยังไม่ได้ทำไรซักอย่าง..
มีพี่ปาล์มเริ่มตัดกระดาษอยู่คนเดียว นอกนั้นกิน เลวสราด..

มุกกระดาษสารภาพว่าตัดสินใจที่จะทำก่อนวันงานสามวัน แต่เพราะต้องทำงานส่งอาจารย์
จนถึงก่อนวันงานจึงไม่ว่างเลย ต้องมารวมหัวหลายคนช่วยกันทำก็ได้แค่ตอนคืนก่อนงาน

อันที่จริงในหัวคิดไว้เวิ่นเว้อมาก แต่ด้วยเวลาและคิดว่าคงลำบากกันทั้งทีม เลยเอาเท่าที่จะสรรค์ได้
ทำไป ยื่นโด เปิดโดกันไป ไซคาเระสองเล่มทำให้หลายคนหายง่วง อูวว อาาาา กันทั้งคืน ก๊ากกก
แต่อาคุยูบอยเฟรนด์จากเลิฟโพช่วยได้มากกว่า ขำเป็นบ้าเป็นบอ โธ่ กิล...
นับจริงๆเอาแค่เวลาทำงานจริงคงแค่สี่ชั่วโมงมั้ง เพราะยิ่งทำตอนดึกยิ่งช้าด้วย..

แฟรี่สวยๆฝีมือพี่ปาล์มที่พอถึงวันงานดันเอาไปประดับซะอย่างกับแมลงวัน

จากนั้นแต่ละคนก็สลบไปทีละคนสองคน ยังดีเจ้าเนะยังถึกช่วยตัดดอกไม้ได้ 555
จนตีห้าเหลือกิล(เรา)ที่ยังคงนั่งพับดอกไม้ขาย ก๊ากกกก กับคุณชายพี่ปาล์มที่นั่งวาดรูปตัวอื่นๆอยู่
ส่วนฮังการี่ทั้งสามที่ก่อนหน้านั้นนั่งสุมหัวกันอ่านโดกิลให้ทุกคนฟังนั้น
(เนะ-เอลิซ่าโคโดโมะ,ยูระ-เอลิซ่ากาคุเฮตะ,ฝน-เอลิซ่าชุดทหารทีมใหญ่)
กับบอสกับคุณพี่ ได้เป็นอันหลับไม่รู้เรื่องไปแล้ว..

เช้าวันงานนัดไว้7โมงแต่8โมงยังไม่ออกจากบ้านฝนเลย  คนเยอะ แบ่งกันเข้าห้องน้ำ
แถมกว่าจะปลุกแต่ละตัวได้..   ไม่รู้ ว่าบ้านฝนอยู่ไกลจากสถานที่จัดงานขนาดนั้น ก๊ากกก 
ถึงงานแปดโมงเกือบเก้าโมงแหนะ สต๊าฟฝ่ายโลเคชั่นนะเนี่ย เลวมาก....
เป็นวิกฤติเลยทีเดียวเพราะต้องจัดกันอย่างเร่งด่วนสุดๆใช้เวลาจัดจริงๆแค่ชั่วโมงกว่าเองปะ..อนาถนัก...

สารภาพ เข้ามาในงานแล้วเหวอ ทำไมแท่นมีห้าอันวะนั่น
เป็นอันต้องล้มแพลนตอนแรกทิ้งทั้งหมดแล้วด้นสดเลยทีเดียว  อันที่จริงคือ ไม่มีใครในกลุ่มโลเคชั่น
ที่มาดูสถานที่ก่อนวันงานเลย ทุกคนมีภาพในหัวแค่จากรูปถ่ายเท่านั้น ก๊ากกกกกก
เป็นเหตุให้ไม่สามารถบอกใครได้ว่าจะจัดเตรียมยังไง เพราะตัวเองยังไม่รู้เลย..ก๊าก ขอโทษจริงๆค้าบ..

Spark กับกรอบรูปเมืองปร๊าก (อุ.. ความลับแตกละว่าไม่ใช่เมืองอังกฤษ..)

พูดตรงๆ เสียใจจริงๆที่ทำออกมาได้แค่นั้น เพราะในหัวเราแพลนไว้เยอะมาก แต่ถ้าจะทำก็ต้องให้คนช่วยด้วย..
ทั้งปราสาทที่ทำไม่ทัน นก รั้ว ท่อดับเพลิง เชอร์ล็อคโฮม รุ้ง ต้นไม้ และบลาๆมากมาย
ถ้ามีเวลามากกว่านี้มันคงออกมาได้อลังงดงามกระทั่งทำปราสาทให้ที่ฉากหลังได้เป็นแน่
แต่สุดท้ายก็ทำกันเท่าที่ทำได้ล่ะนะ  ขออภัยจริงๆค่ะท่านอาเธอร์..
ทางนี้เล่นกันมากเกินจนทำให้งานท่านโล่งไปเลยทีเดียว TwT

ดูกี่ทีอีนี่ก็่ว่าโล่งง่ะ แต่ทำอะไรไม่ได้แล้ว ขอโทษพี่ๆสต๊าฟทุกคนด้วยนะคะ
จากจำนวนคนทำมันน่าจะได้เยอะมากกว่านี้ แต่ลืมไปว่าพอพวกเนมมารวมหัวกันแล้วทุกอย่างจะวิบัติ
แบบว่าไม่ได้เตรียมอะไรกันซักเท่าไหร่ มันเลยออกมาอุบรี๋แบบนั้น ก๊ากกก แต่ก็ตั้งใจทำกันมากๆแล้วT.T
(เซอร์เคิลท่านที่มาแต่เช้าคงได้เห็นความโกลาหลตอนจัดไปแล้ว )
ขอโทษอีกครั้งค่ะ ถ้ามีเวลามากกว่านี้คงได้ออกมาไฮโซหรูอลังการไปแล้ว

แถมแพลนดั้งเดิมที่ว่าจะทำการแจกชาฟรีนั้นก็ดันเสร่อยกก๊วน เพราะดันลืมกระติกน้ำร้อน
แล้วมันจะชงชากันยังไงวะ ก๊ากกก

เลยต้องให้ฝนขับรถวนไปบ้านเนะเพื่อเอากระติกน้ำร้อนกับแจกันเพิ่มอีก = =;
แถมน้ำก็ไม่มี วนไปซื้ออีกรอบ สรุป ช่างเป็นการเตรียมการที่โคตรพร้อมจริงๆ ฮ่าๆๆๆ

 

อดีตฮังการี่ทั้งสองที่เหมือนจะค้นพบตัวเองแล้ว..

พอพร้อม ก็ไปประจำตำแหน่ง สั่งมาได้เรยเค่อะเพื่อท่านอาเธอร์ทางนี้ทำได้ ชดใช้ความเห่ย
จากที่ว่าจะคอสทั้งฮ่องกงและลิทัวเนียก็ไม่ได้คอสเลย เพราะคิดว่าคงยุ่งแล้วก็ยุ่งจริงๆ
ทั้งที่ติดชุดไปแท้ๆ ก็เลยคอสกิลเพราะใส่ชุดกาคุเอ็นไปจัดงานแต่แรกอยู่แล้ว

หน้าบานมากและใต้ตาคล้ำมาก มาจากการกินช็อคโกแลตทุกครั้งยามเครียดตลอดอาทิตย์
อ้วนโคตร หน้ามึนโคตร ใต้ตาคล้ำแบบคล้ำมากๆ สรุปคือโคตรโทรม ดูไม่ได้ 555
ยิ่งท้ายๆงานตอนไปดูแลโซนกิจกรรมยิ่งแล้วใหญ่ 

ได้รับหน้าที่อันทรงเกียรติคือยามเฝ้าประตู..ไม่สามารถทำหน้าที่เฝ้าตังค์กับเสิร์ฟชาได้เพราะไม่ไว้ใจตัวเอง..

เริ่มงานยังเปรี้ยวอยู่ แต่พอพ้นบ่ายความซ่าส์เราก็หายหมดแล้วเพราะง่วง หน้าร้อนไปหมด เมคอัพยังเอาไม่อยู่
วิกใหม่ ที่ใส่แล้วไม่เหมือนกิลแน่นอนเพราะมันไม่ได้ซอยใดๆ จะเก็บไว้คอสชิโร่ยาฉะ ดังนั้นตัดไม่ได้ ก๊าก
เนื่องจากไม่ได้ตั้งใจคอสก็เลยช่างมันไปละกัน ไม่เซ็ทวิกด้วย ยุ่ง วุ่นวาย ขี้เกียจ 555555
ใครที่เป็นแฟนกิลก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ ไว้ได้คอสกิลอีกจะซอยวิกดีๆนะ...แต่เมื่อไหร่วะ

ก่อนงานจะเริ่มก็แปลงร่างกันอย่างว่อง กลุ่มโลเคชั่นมีพี่ปาล์มคนเดียวที่ไม่คอส
ซึ่งถ้าคอสก็คงเป็นนีนี่ชุดกาคุเฮตะอีกคนสินะคะ อีแบบนี้ก็เป็นทีมชุดนักเรียนเลยน่ะสิ 555

 

ออกมาเป็นทีมนี้...กร๊ากกกกก จิ๊กรูปมาจากน้องนา ขออนุญาตบุริเทนแล้วนะเออ *3*
Thanks Erinsan & Jinxiesan for take photo with us >///< your nyotalia so cute!!
อันที่จริงฝั่งเราสี่คนบังเอิญที่เลือกจะแต่งกาคุเฮตะเหมือนกันซะงั้นน่ะ แต่รัสเซียไม่อยากเปลี่ยนกางเกง 55

กลับมาที่โลเคชั่น โซฟาดูหรูไฮโซมากเพราะข้าวของที่ขนกันมาจากแต่ละบ้าน
ของแต่ละอย่างที่ท่านเห็น หลายอย่างซื้อมาจากอังกฤษ บ้างก็นำเข้า แถมแพงมากมาย^^;
กลัวเหมือนกันว่าะจะเสียหายหรือหายไปบ้างไหม แอบใจเสียตอนพี่จิบิหากรอบรูปไม่เจอด้วย
น่าเอาเรือสำเภาลำยักษ์นั่นมาจริงๆว่ะปาร์ค แต่ก็คงขนขึ้นรถไม่ได้แน่แล้ว...

แต่ก็ดีค่ะ รู้สึกดีและขอบคุณที่ผู้มาร่วมงานคอยช่วยระวังรักษาของทุกอย่างกันมากๆ
แต่เรื่องเคลื่อนย้ายของจากโต๊ะอื่นไปโต๊ะอื่นนี่ ทราบเลยค่ะว่าห้ามไม่ได้ ^^;
แต่มันเป็นเรื่องธรรมดาล่ะนะ ยังไงก็ขอบคุณที่เล่นกันอย่างระมัดระวังกันนะคะ

วันงานได้น้ำชาจากฝนผู้เป็นโอตาคุชามาแจกให้ผู้ร่วมงานได้ลองจิบกันด้วย เสิร์ฟสนุกมาก
ได้ยินว่าวันงานเปิดชาไปสามชนิดด้วยกัน แต่เราได้กินแค่เอิร์ลเกรย์เองง่ะ ชิ...ที่ชงไปก็มี

Whittard of Chelsea > Earl Grey Breakfast
Twinnings of London> - 300 Years Celebration Blend of Assum and Kenya Tea
Twinnings of London> - Lady Grey

รัสเซียที่โดนเข้าใจผิดว่าเป็นอาเธอร์ตอนถอดผ้าพันคอ แล้วก็โดนหาว่าเป็นฟินแลนด์ด้วย..

ออ รัสเซียบอกว่า มีชาของ disney sea ด้วยนะ..
แต่เพราะมันเป็นใบชา แล้วที่กรองที่ฝนเอาไปมันใหญ่เกินกาอะ เลยใช้ไม่ได้ ฮ่าๆๆ อดชิมไป- -;
แต่ขนาดนี้ก็ได้ข่าวว่าฝนกลับมาปวดแขนไปหมดเพราะเสิร์ฟไปเกือบ150แก้วได้ 55+

วันงานดูสต๊าฟหลายท่านวุ่นวายกันมาก แค่ดูก็รู้ว่าสต๊าฟทุกคนทุ่มเทแรงใจกันมากๆ
ทั้งพี่จิบิ พี่ป๋อ พี่เอส แนร์ซัง คุณโอ๋ คุณลิน คุณนุช น้องนา และสต๊าฟท่านอื่นๆ
มีอีกหลายท่านที่เราไม่ได้เข้าไปทัก ก็ช่วยกันอย่างขยันขันแข็ง ให้งานนี้ออกมาสำเร็จด้วยดีขนาดนี้

ขอบคุณพี่จิบิที่ให้เราเป็นหนึ่งในสต๊าฟงาน เป็นเกียรติที่ได้ร่วมงานด้วยกันจริงๆค่ะ
ขอบคุณที่ไว้ใจทางนี้ แม้ว่าจะทำให้พี่ๆตกอกตกใจกันไปตามๆกัน
และขอโทษมากๆที่ทำได้เพียงเท่านี้นะคะ ก้มกราบอีกรอบ T/\T แต่ก็ดีใจเป็นอย่างมากที่ชอบค่ะ
งานหน้าถ้าได้ร่วมงานกันอีก รับรองว่าจะไม่ทำให้ผิดหวังค่ะ

ถึงหกคนที่เหลือ+ต่าย // รู้แกวกันแล้วนี่ เข้าใจ๋? จำไว้นะ 555+

รวมสต๊าฟฝั่งโลเคชั่น บอกก่อนว่าไอ้ตัวหน้าสุดไม่เกี่ยว มันทำหน้าที่อิลลัส แต่ดันแสลนมาซะเด่น

 

เพราะว่าเราเดินไปเดินมาหลายจุด(จริงๆควรสิงอยู่แต่ประตู )เลยทำให้เห็นอะไรหลายๆอย่าง..
ได้สัมผัสบรรยากาศงานและความเป็นไปของงานเกือบจะครอบคลุมทั้งหมด...
ได้เห็นหลายๆคนยิ้ม หัวเราะ เห็นงานสนุกสนาน สต๊าฟก็หายเหนื่อย ..

ขอบคุณผู้มาร่วมงานทุกท่านที่มาเป็นส่วนหนึ่งของงาน ให้งานนี้มีแต่ความคึกคักและสนุกสนานตลอดเวลา
ปลาบปลื้มแทนสต๊าฟหลักขั้นรุนแรง รู้สึกดีมากๆค่ะที่งานท่านอาเธอร์ได้รับความสนใจขนาดนี้

ขอบคุณเนะ พี่ปาล์ม ฝน ปาร์ค ลมิ้น ยูระจัง ที่มาช่วยกันทำงาน
ร่วมหัว สุมหัว ลงเหว ให้ยืมของจากบ้าน ลงทุนลงแรงกันช่วยทำงาน แถมยังเจอดี??ร่วมกัน
รวมเจ้าต่ายคลูนาติกฝ่ายวาดที่มาช่วยฝ่ายตกแต่งตอนเช้าด้วย 5555 สรุปเอ็งทำหน้าที่อะไร 55+
ขอบคุณเป้ ฟ่าง โคจี้ ปิ่นด้วย ที่มานั่งช่วยตรงประตูเป็นระยะ มานั่งแหมะแช่อิ่มด้วยกัน ฮาๆๆๆ
ขอโทษทุกคนด้วยที่เราชี้นิ้วสั่งให้ทำโน่นทำนี่นะ รู้ว่าง่วงแต่ก็ขอบคุณจริงๆ

ขอบคุณฮิมารุยะซังที่สร้างเฮตาเลียและออกแบบคาแรคเตอร์อังกฤษให้ออกมาน่ากรี๊ดขนาดนี้
และที่ลืมไม่ได้ ขอบคุณท่านอาเธอร์ที่น่ารัก ซึนเดเระ โมเอะ คิ้วท์ ฟุบิน ให้เกิดงานนี้ขึ้นมา
รักนะ คิ้ว 5555555

กลับมา สลบเป็นตายตั้งกะสามทุ่ม..คาดว่าตัวที่เหลือก็คงพอกัน
จะว่าไป...สิ่งที่ลืมไปอย่างมหันต์...ลืมขอถ่ายรูปรวมสต๊าฟทุกคน... OTL!!!!!!!!!!!

แต่ดันมีแต่รูปกลุ่มนี้อารมณ์นี้ซะเกือบหมด.../ ใครก็ได้เอาอเมริกาไปเก็บที รำคาญเฟร้ย..

ปล.งานนี้ได้เจอกลุ่มแฟนเฮตาเลียรุ่นเก่าที่เป็นฮิคกี้ไปแล้วอย่างพร้อมหน้า ประทับใจมากค่ะ55555
ไม่ได้คุยกับแต่ละท่านเท่าไหร่นัก แต่ดีใจที่ได้เจอทุกท่านมากๆเลยนะคะ >/////<

ปล.อีกที เค้าฝากมา

รัสเซีย : ชาของผมไม่ได้ใส่อะไรลงไปในนั้นหรอกนะครับ วางใจได้ ^J^
(อีก18ปีข้างหน้าต้องสนุกแน่เลย ฮึฮึฮึ~)