☆ ~上弦の月~ Season ★

ใครกลัวเรื่องผี วิญญาณ ไม่อยากหลอน อย่าเลื่อนลงไปอ่านค่ะ

ลองเขียนรีพอร์ทแล้วมันยาวสะท้านจนไม่สามารถเอาเอนทรี่มารวมกันได้
ดังนั้นขอแยกเล่าเรื่องนี้ก่อนให้คนอ่านเร้าใจเล่นๆ แคปซูลมันเมื่อไหร่ก็ได้น่า 555+

จากเอนทรี่เมื่อตอนนู้น เรื่องคนที่แปดที่น้องหน่าถามไว้ พี่เนมขี้เกียจเล่าแล้วอะค่ะ มันดีเล๊ดีเลย์~กร๊าก
นานจนลืมไปแล้ว เลยต้องไปถามเอาจากผู้ร่วมประสบด้วยกันก่อน
ขอบคุณฝนShinya และปาร์คสาปัครา ผู้ร่วมมาช่วยนั่งระลึกชาติร่วมกัน.. แถมเพิ่มเรื่องอื่นให้ฟังอีกตะหาก

........................................................

เอาว่าอธิบายก่อนว่า..บนรถตู้ที่นั่งกันไปนั้นแบ่งเป็นสามแถวด้วยกัน
คือแถวหน้าที่มีเบาะหน้าและเบาะคนขับ ซึ่งฝนชินยะคือคนขับ และเนะกับปาร์คนั่งเบาะหน้าเบียดกัน
แถวสองเป็นพี่ปาล์ม กับลมิ้น และ แถวสุดท้ายคือเรากับยูรินะจัง

เรื่องมันมาจากว่า ตอนไปค้างบ้านฝนนั้น ขณะที่ทุกคนเบียดเสียดอยู่ใต้ข้าวของบนรถตู้ 55555
ขณะออกมาจากบ้านปาร์ค  เวลาน่าจะราวๆสองทุ่มถึงสามทุ่ม..
ตอนนั้นยังไม่ได้รับพี่ปาล์มกับเนะ..บนรถมีด้วยกันห้าคน..

เราเพิ่งเคยไปนอนบ้านฝนครั้งแรกก็เลยทักขึ้นมาว่า บ้านฝนน่ะมี........มั้ย? (ถามอย่างKY..)
ฝนก็บอกว่าไม่น่ามี เพราะเป้ลูซิเคยมาค้างบ้านฝนหลายครั้งแล้ว ถ้ามีเป้มันคงไม่มาอีก
แล้วปาร์กก็เลยเสริมเรื่องที่เป้เห็นที่บ้านเป้เอง
ที่เล่นเกมฟาทัล เฟรม2แล้วเห็นเงาคนลอยนอกหน้าต่าง(ทั้งๆที่อยู่ชั้น2)
ซึ่งทั้งนี้ทั้งนั้น แปลว่า บ้านฝนไม่มีแหงๆ

แต่เรื่องของอิเป้น่ากลัวเหี้ยๆเลยว่ะ สราส...

........................................................

ทีนี้หลังจากรับพี่ปาล์มแล้ว บนรถก็จะมีทั้งหมดหกคน.. ซึ่งระหว่างทางไปรับเนะ
ในขณะที่เราแหงนหน้าไปมองข้างทางก็เจอป้ายโฆษณาเรื่องมหาลัยสยองขวัญ
เลยเสือกเริ่มเรื่องขึ้นมาว่า มีใครได้เมลเรื่องมหาลัยสยองขวัญบ้าง (อย่างKY)
ทีนี้มันก็เลยกลายเป็นเรื่องทอล์คกันบนรถขึ้นมา กลางคืน บนถนน กับการเล่าเรื่องผี...

บทสนทนาถูกตัดจบไปตอนไหนจำไม่ได้ ก็ไปถึงบ้านเนะ รับเนะ แล้วกลับบ้านฝนกัน
ขณะนั้นมีทั้งหมด เจ็ดคน

ทีนี้บทสนทนาเรื่องอื่นๆก็ดำเนินต่อไป แล้วต่ายKlunaticโทรเข้ามาหาเนะพอดี
ต่ายก็ถามเนะว่าฝั่งเรามีกันกี่คน แล้วเนะก็หันกลังกลับมานับ

เนะ : 7...เอ้ย 8
เรา : เฮ้ย มากัน7!!
เนะ : เอ้ย เออ ๆ  7 คน

ไม่มีใครพูดอะไร หรือคิดอะไรต่อ ก็คิดกันว่าเนะมันคงนับผิด จนมาถึงบ้านฝน..

ตอนเตรียมจานกับข้าว เตรียมช้อนส้อม แก้วน้ำ บลาๆ อะไรไม่รู้ก็ดลใจให้คุณน้องเนะทักอยู่เสมอๆ

เนะ : นี่มันเจ็ดใบนี่ ขาดไปใบนึง..

ระหว่างที่เตรียมอาหาร
เรา : 7คนจะพอกินเหรอ เนะมันก็ยังคงย้ำอีกว่า 8 คนนะ.... - -

.......คิดว่าแม่คุณเล่นมุก แต่จะเล่นถี่ไปไหน ซึ่งเนะมันก็จะเหมือนนึกขึ้นมาได้แล้วมักตอบว่า
เออๆ เจ็ดเนอะ เจ็ดๆ  อยู่สองสามรอบได้..

...............ไม่ขำเลยนะเฮ้ย แป้กเห็นๆ..........

ตัดจบไป หลังจากนั้นก็มีการเอามาแซวกันนิดๆหน่อยๆ ทีนี้ฝนก็มาเล่าให้ฟังว่า
วันต่อมาหลังงานน้ำชาจบ..หลังจากฝนไปส่งปาร์กเป็นคนสุดท้ายเสร็จแล้ว ก็ขับรถกลับบ้าน
ในขณะดูกระจกหลังเพื่อจะดูว่ามีรถตามมาไหม ฝนก็เห็นเป็นผู้หญิงผมประบ่า มองไม่เห็นหน้าแว้บๆ
...จากนั้นก็ขับเข้าบ้านมาจอด เพ่งแล้วเพ่งอีกก็ไม่เห็นอะไร ทีนี้เข้ามาออนเอ็มเจอเนะก็เล่าให้เนะฟัง

ฝน : ตอนเลี้ยวเข้าบ้านเราเห็นเงาผู้หญิงล่ะ แต่ไม่รู้ตาฝาดเปล่า เห็นที่เบาะกลางของรถ
เนะ : พี่ฝน ตอนหนูนับผิดก็นับเกินมาที่เบาะกลางเหมือนกัน

คนฟัง : 

วันต่อมา ฝนออนเจอเคียวก็เล่าให้เคียวฟัง
เคียวก็บอกว่า เออ ตอนเดือน2เดือนที่แล้ว ที่แม่ฝนมาเอาชุดที่บ้านเคียว เคียวเห็นเงามาในรถ3คน
แต่พอตอนแม่ฝนลงรถ กลับมีแค่2 คือแม่ฝนกับพี่เลี้ยงน้องชาย

ซึ่งคนที่3 ก็นั่งที่เบาะกลางด้วยน่ะ(เพราะพี่เลี้ยงนั่งข้างคนขับ) เลยเร้าใจกันไป

สรุปคือ ตอนแรกคิดว่าทางเราๆเป็นคนเรียกเค้ามา เพราะดันคุยเรื่องผีกันบนรถ บนถนน ตอนกลางคืน
ซึ่งไม่สมควรทำ.. แต่ไปๆมาๆกลายเป็นว่า เค้าอยู่มาก่อนเราอะ เราไปรบกวนเค้าบนรถซะงั้นน่ะ...

ทิ้งท้าย สาปัคราบอกว่า

เรื่องอย่างงี้เค้าบอกว่า จะมาให้เห็นทีละหนึ่งคน คือ ถ้าอยู่กันเป็นหมู่คณะ จะมีคนเห็นคนเดียวน่ะ

.....

ทิ้งท้ายถึงทุกคน.. ใส่พระไว้ด้วยล่ะ...

ปล. กินทามะจะได้เป็นมูฟวี่แล้วล่ะ Wasshoi Wasshoi!!