☆ ~上弦の月~ Season ★

เหมือนจะเพิ่งนึกออกว่า ลืมอัพคอมปาร์7ไป...

*พยายามจะนึกรีพอร์ท..*

*อืม...*

ช่างเถิด....



*วะฮ่ะฮ่า*

มาที่งานวันที่ 28 นี้ดีกว่า..

บงบง...

ไปคอส...

คอสซะที่ไหนฟะ ยืนเป็นแม่ย่านางให้บูธตัวเองซะมากกว่า

*ยิ้ม*

งานคราวนี้...

 Des Bonbons d'Halloween

เปิดตัว

สาบานได้ว่ามันตั้งใจจะมาโฆษณาแบรนด์ลงบล๊อกแต่มันลืมถ่ายรูปบูธมา..

ง่าวที่สุด...

เอาว่า สำหรับท่านที่แวะมาเยี่ยมเยียน กับลูกค้าผู้น่ารักทุกคน...ถ้าซื้อ
และท่านผู้ผ่านไปผ่านมาซึ่งอาจมีโฉบสายตาผ่านบ้าง
ก็ขอขอบคุณในความกรุณามากๆ ที่ไม่ทอดทิ้งกันนะขอรับ

เนื่องด้วยกลัวจะขายไม่ออกกันถ้วนหน้า
ทั้งๆที่ไม่โฆษณาทั้งสิ้น ไม่มีการโปรโมทใดๆ จะลงขายงานไหนลูกค้าก็ต้องรอดูกันเอง..
(แล้วมันจะมีคนซื้อม้ายยยยยยยย)

แต่ถึงกระนั้นก็ขอบคุณพ่อแม่พี่น้องอะเกนที่อุตส่าห์แว่บมาโฉบไปคนละตัวสองตัว
เราสามคนซึ้งใจ  งานหน้าฟ้าใหม่จะเอามาล่อลวงอีกนะฮ้า
ซึ่งการลองตลาดคราวนี้ทำให้พวกเราทราบว่าควรจะเอาอะไรมาลงขายดี
ยังไงคราวหน้าก็ขอฝากด้วยนะขอรับ   *โค้งงามๆ* 

สำหรับคราวนี้ก็นะ....เป็นอะไรที่น่ายินดีเป็นอย่างมาก
เพราะขายได้เกินเป้าเป็นหลักแสน (แสนระทึกครึ่กๆๆ)
ยามจิ๊บมายืนขาย..เรียกลูกค้าได้เทน้ำเทท่า
ยามข้าสองตัวมานั่งเป็นหน้าม้า..ขายไม่ออกซักตัว..

ทำไมวะ..ตรูน่ากลัวนักเรอะ..

สนุกสนาน..กับการคอสอะไรที่มันขัดชีวิต ขัดดวงจิต ขัดนิสัยยิ่งยวด
งวดหน้าให้คอสผู้หญิงคงต้องคิดหนักๆ...กะเทยชัดๆ เครียด..

แต่ที่แน่ๆ ขำสุดชีวิต เมื่อคนรู้จักเดินผ่านหน้าไปชนิดไม่ทัก..
จำกันไม่ได้จริงน่ะ..

รอบสองตอนใส่หน้ากากยังพอว่า แต่ตอนแรกทั้งๆหน้าเพียวๆก็ยังเดินผ่านกันฉิว
ฮาจนอยากจะกลิ้ง...
(แต่กลิ้งไม่ไหว ชุดมันทำร้ายมาก เดินลำบาก ขยับไม่ได้ เดินทีต้องถก2เมตร)

มีคนถามว่าวันนั้นคอสอะไร...อ่อ...วันนั้นน่ะเหรอ...

.

.

.

คอสเป็น อีหลุยส์ ลองกอง กับ มาดแซลมอน อลิซาเบธ

เกือบท้ายงานมีคุณแม่ของน้องคนนึงที่มาขอถ่ายรูปมาถาม

'คอสอะไรเหรอคะ'

*ปาดเหงื่อ* 

'...ฟะ..แฟนธ่อมค่ะ'

ได้ชื่อเรื่องที่มั่วคอสขึ้นมาทันที...
ไม่กล้าบอกว่าเป็นลองกองกับแซลมอน..เดี๋ยวเค้าจะเสียใจ...

งานนี้...
ถือว่าเป็นงานแรกที่อยู่แต่ในงานจริงๆ อยู่แต่ในส่วนบูธจนเกือบสี่โมงเย็น
เพราะมัวแต่ช่วยกันขาย ช่วยกันรื้อ ช่วยกันเช็คราคา...
มันก็เลยไม่มีรูปแปะประจานที่ไหนเลย  แต่เห็นมีหลายคนที่เรียกพวกเราว่า

แฟนธ่อมที่ประจำเซอร์เคิล..

(เพราะมันไม่ย้ายตูดไปไหนเลย อยู่แต่เซอร์เคิล)
อืม...ถ้าไม่เอาความหมายก็พอจะฟังดูดีไม่หยอกอยู่นา..

อลิซ..แต่งตัวมาอย่างงาม โดนใช้ให้ไปนั่งยองๆคุ้ยเสื้อผ้าจากถุงกระสอบ..
ขอโทษ...ชุดตรูแพงนะนั่น..

แล้วขอบอก...เก็บ+คุ้ยผ้ามันออกมาใหม่ตั้งสี่รอบบบบบบบ
เหนื่อยนะเว้ยยยย

บ่นไม่ได้ เพราะคนเหนื่อยสุดคือจิ๊บ...
วันนั้นรักจิ๊บมาก จิ๊บสุดยอด เห็นแล้วเหนื่อยแทน ทั้งขาย เช็ค  นับเงิน+ของ
อยากช่วย แต่สังขารไม่ไหว กลัวว่าไปช่วยแล้วจะเกะกะด้วย

อีหลุยส์ลองกองนั่นก็เหนื่อย ยืนขาแข็งขายของ น่าส่งศาล...
อยากขายบ้างแต่ไปยืนทีไร ไม่มีใครกล้าเฉียดเข้าใกล้บูธเลย..
เลยต้องระเห็จมายืนเก๊กเป็นแม่ย่านางคุ้ยกระสอบอยู่ข้างหลัง...

 
ทำไมวะครับ ทำไมกัน...



แถมๆ..อีหลุยส์ลากกระสอบ...สุดจะด้าน..

ขอบคุณพี่จ๊อยท์ คุณพี่เพื่อนพี่จ๊อยท์
พี่จ๊อยซ์เรียวมะ พี่ปุ้ก พี่พู่ ใหม่ ฮานะซังมากๆที่เข้ามาทัก+กอดกันนน
ขอบคุณพี่ๆที่ช่วยถ่ายรูปให้ และซื้อกระโปรงบูธเราไป

ขอบคุณแอร์เย็นในเซนต์หลุยส์ที่ไม่ทำให้อีหลุยส์กับอลิซาเบธต้องเป็นลมตาย
ขอบคุณแสงฉ่อยๆในงานที่ทำเอาภาพที่ได้แต่ละรูปเสื่อมย่อยยับ
ขอบคุณแดดและอากาศโคตระร้อนที่เรียกเหงื่อชุ่มจากอลิซได้ในเวลาไม่กี่วินาที
ขอบคุณ จิ๊บ เปิ้ล ที่ช่วยกันขายของ สนุกมากมายยยยยยย

ปล.1 วันนั้นโดนทักว่าคนงามไปหลายรอบ ขนลุก รับไม่ได้..

สติยังดีอยู่รึเปล่าครับทั่น กรุณาพิจารณาตัวด้วย   

ปล.2  ดีใจกับหลุยส์ด้วยที่มีคนทักถูกว่าคอสชิโรงาเนะ
รอริวโคก่อนนะ ขอกลับไปแปลงเพศก่อน-*-

ทิ้งท้าย...