BONNIE PINK - A Perfect Sky (Philharmonic Flava)
เหมือนจะเพิ่งนึกออกว่า ลืมอัพคอมปาร์7ไป...
*พยายามจะนึกรีพอร์ท..*
*อืม...*
ช่างเถิด....
*วะฮ่ะฮ่า*
มาที่งานวันที่ 28 นี้ดีกว่า..
บงบง... 
ไปคอส...
คอสซะที่ไหนฟะ ยืนเป็นแม่ย่านางให้บูธตัวเองซะมากกว่า
*ยิ้ม*
งานคราวนี้...
Des Bonbons d'Halloween
เปิดตัว
X-SEED & X-CUTE
เสื้อผ้าแนวโกธิค พังค์ แอนด์ ร็อคสะเดิด เมื่อคนขายใส่..
สาบานได้ว่ามันตั้งใจจะมาโฆษณาแบรนด์ลงบล๊อกแต่มันลืมถ่ายรูปบูธมา..
ง่าวที่สุด...
เอาว่า สำหรับท่านที่แวะมาเยี่ยมเยียน กับลูกค้าผู้น่ารักทุกคน...ถ้าซื้อ
และท่านผู้ผ่านไปผ่านมาซึ่งอาจมีโฉบสายตาผ่านบ้าง
ก็ขอขอบคุณในความกรุณามากๆ ที่ไม่ทอดทิ้งกันนะขอรับ
เนื่องด้วยกลัวจะขายไม่ออกกันถ้วนหน้า
ทั้งๆที่ไม่โฆษณาทั้งสิ้น ไม่มีการโปรโมทใดๆ จะลงขายงานไหนลูกค้าก็ต้องรอดูกันเอง..
(แล้วมันจะมีคนซื้อม้ายยยยยยยย)
แต่ถึงกระนั้นก็ขอบคุณพ่อแม่พี่น้องอะเกนที่อุตส่าห์แว่บมาโฉบไปคนละตัวสองตัว
เราสามคนซึ้งใจ งานหน้าฟ้าใหม่จะเอามาล่อลวงอีกนะฮ้า
ซึ่งการลองตลาดคราวนี้ทำให้พวกเราทราบว่าควรจะเอาอะไรมาลงขายดี
ยังไงคราวหน้าก็ขอฝากด้วยนะขอรับ 
*โค้งงามๆ*
สำหรับคราวนี้ก็นะ....เป็นอะไรที่น่ายินดีเป็นอย่างมาก
เพราะขายได้เกินเป้าเป็นหลักแสน (แสนระทึกครึ่กๆๆ)
ยามจิ๊บมายืนขาย..เรียกลูกค้าได้เทน้ำเทท่า
ยามข้าสองตัวมานั่งเป็นหน้าม้า..ขายไม่ออกซักตัว..
ทำไมวะ..ตรูน่ากลัวนักเรอะ..
สนุกสนาน..กับการคอสอะไรที่มันขัดชีวิต ขัดดวงจิต ขัดนิสัยยิ่งยวด
งวดหน้าให้คอสผู้หญิงคงต้องคิดหนักๆ...กะเทยชัดๆ เครียด..
แต่ที่แน่ๆ ขำสุดชีวิต เมื่อคนรู้จักเดินผ่านหน้าไปชนิดไม่ทัก..
จำกันไม่ได้จริงน่ะ..
รอบสองตอนใส่หน้ากากยังพอว่า แต่ตอนแรกทั้งๆหน้าเพียวๆก็ยังเดินผ่านกันฉิว
ฮาจนอยากจะกลิ้ง...
(แต่กลิ้งไม่ไหว ชุดมันทำร้ายมาก เดินลำบาก ขยับไม่ได้ เดินทีต้องถก2เมตร)
มีคนถามว่าวันนั้นคอสอะไร...อ่อ...วันนั้นน่ะเหรอ...
.
.
.
คอสเป็น อีหลุยส์ ลองกอง กับ มาดแซลมอน อลิซาเบธ 
เกือบท้ายงานมีคุณแม่ของน้องคนนึงที่มาขอถ่ายรูปมาถาม
'คอสอะไรเหรอคะ'
*ปาดเหงื่อ*
'...ฟะ..แฟนธ่อมค่ะ'
ได้ชื่อเรื่องที่มั่วคอสขึ้นมาทันที...
ไม่กล้าบอกว่าเป็นลองกองกับแซลมอน..เดี๋ยวเค้าจะเสียใจ...
งานนี้...
ถือว่าเป็นงานแรกที่อยู่แต่ในงานจริงๆ อยู่แต่ในส่วนบูธจนเกือบสี่โมงเย็น
เพราะมัวแต่ช่วยกันขาย ช่วยกันรื้อ ช่วยกันเช็คราคา...
มันก็เลยไม่มีรูปแปะประจานที่ไหนเลย แต่เห็นมีหลายคนที่เรียกพวกเราว่า
แฟนธ่อมที่ประจำเซอร์เคิล..
(เพราะมันไม่ย้ายตูดไปไหนเลย อยู่แต่เซอร์เคิล)
อืม...ถ้าไม่เอาความหมายก็พอจะฟังดูดีไม่หยอกอยู่นา..
อลิซ..แต่งตัวมาอย่างงาม โดนใช้ให้ไปนั่งยองๆคุ้ยเสื้อผ้าจากถุงกระสอบ..
ขอโทษ...ชุดตรูแพงนะนั่น..
แล้วขอบอก...เก็บ+คุ้ยผ้ามันออกมาใหม่ตั้งสี่รอบบบบบบบ
เหนื่อยนะเว้ยยยย
บ่นไม่ได้ เพราะคนเหนื่อยสุดคือจิ๊บ...
วันนั้นรักจิ๊บมาก จิ๊บสุดยอด เห็นแล้วเหนื่อยแทน ทั้งขาย เช็ค นับเงิน+ของ
อยากช่วย แต่สังขารไม่ไหว กลัวว่าไปช่วยแล้วจะเกะกะด้วย
อีหลุยส์ลองกองนั่นก็เหนื่อย ยืนขาแข็งขายของ น่าส่งศาล...
อยากขายบ้างแต่ไปยืนทีไร ไม่มีใครกล้าเฉียดเข้าใกล้บูธเลย..
เลยต้องระเห็จมายืนเก๊กเป็นแม่ย่านางคุ้ยกระสอบอยู่ข้างหลัง...
ทำไมวะครับ ทำไมกัน...
แถมๆ..อีหลุยส์ลากกระสอบ...สุดจะด้าน..
ขอบคุณพี่จ๊อยท์ คุณพี่เพื่อนพี่จ๊อยท์
พี่จ๊อยซ์เรียวมะ พี่ปุ้ก พี่พู่ ใหม่ ฮานะซังมากๆที่เข้ามาทัก+กอดกันนน
ขอบคุณพี่ๆที่ช่วยถ่ายรูปให้ และซื้อกระโปรงบูธเราไป
ขอบคุณแอร์เย็นในเซนต์หลุยส์ที่ไม่ทำให้อีหลุยส์กับอลิซาเบธต้องเป็นลมตาย
ขอบคุณแสงฉ่อยๆในงานที่ทำเอาภาพที่ได้แต่ละรูปเสื่อมย่อยยับ
ขอบคุณแดดและอากาศโคตระร้อนที่เรียกเหงื่อชุ่มจากอลิซได้ในเวลาไม่กี่วินาที
ขอบคุณ จิ๊บ เปิ้ล ที่ช่วยกันขายของ สนุกมากมายยยยยยย 
ปล.1 วันนั้นโดนทักว่าคนงามไปหลายรอบ ขนลุก รับไม่ได้..
สติยังดีอยู่รึเปล่าครับทั่น กรุณาพิจารณาตัวด้วย
ปล.2 ดีใจกับหลุยส์ด้วยที่มีคนทักถูกว่าคอสชิโรงาเนะ
รอริวโคก่อนนะ ขอกลับไปแปลงเพศก่อน-*-
ทิ้งท้าย...
ถ่ายกับมากาเร็ต *ขำพรืดด*
ขอบคุณพี่ปุ้กมากๆสำหรับรูปค่า *โค้งงามๆ*
โดนสั่งให้เก๊กเป็นสาวชั้นสูง... แต่เก๊กไม่เป็นว่ะ ถ่อยเกิ๊นนนนน
ว่าแต่..เก๊กเขินอายมันทำกันยังไง... ?
