Season ：by Hyouteigakuen


Atobe :
naa oboeteruka
do you do you remember
oretachi hajimete deatta anoharunohi
sakuranopinkuga tokino nagare irodori

Atobe :
นี่นะ ยังจำได้มั๊ย เธอจำมันได้หรือเปล่า
วันหนึ่งในฤดูใบไม้ผลินั้น ที่พวกเราได้เจอกันเป็นครั้งแรก
สีชมพูของซากุระแต่งแต้มสีสันให้กับกาลเวลาที่ไหลผ่านไป


+Jiro:
subetega maatarashii nioini michiteitayouna

+Jiro:
ซึ่งทั้งหมดนั้น เต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นของความใหม่เอี่ยม


Jiro:
mitsumeaumeni teretayouna aisatsu
mesenhazushite miagetasora
hikoukikumoga massugumiraini

Jiro:
สายตาที่มองมาประสานกัน การทักทายนั้นออกจะน่าเขินอาย
เส้นสายตาที่มองออกไปยังท้องฟ้า
เจอกับก้อนเมฆที่เป็นรูปเครื่องบิน ซึ่งจะมุ่งตรงสู่อนาคต


Shishido :
naa oboeteruka
do you do you remember
minnade honkide tatakatta anonatsunohi
yakefukutaiyou fukamarukiginomidori

Shishido :
นี่นะ ยังจำได้มั๊ย เธอจำมันได้หรือเปล่า
วันหนึ่งในฤดูร้อนนั้น ที่ทุกคนต่อสู้ร่วมกันจากความรู้สึกจริงๆ ในใจ
โดนพระอาทิตย์เผาไหม้จนเกรียม สีเขียวของต้นไม้มองดูเข้มขึ้น


+Oshitari :
mainichigenkaiwo koushinshi omaetokisotta

+Oshitari :
การได้แข่งขันกับนาย เป็นการเพิ่มขีดจำกัดให้มากขึ้นในทุกๆ วัน


Oshitari :
tsunagaruha-to hitotsuninarutamashi
egaowokazaru hitainoase
kiramekuegao mabushiiyokimiga

Oshitari :
หัวใจที่เชื่อมโยงกัน วิญญาณกลายเป็นหนึ่งเดียว
ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้ม หยาดเหงื่อที่อยู่บนหน้าผาก
ใบหน้าเปื้อนยิ้มที่ส่องประกาย เธอน่ะดูเจิดจ้ามากเลย


All:
iroiroarune ikirutte mainichiga kinouninaru
dakedo kimitomukaeyou atarashiiashita
otonaninaru sukoshizutsu keikenwotsumitasanete
shiren norikoerutabini tsuyokunarukizuna
ima omaenitsutaetaikotoba
wakarikitterukotoba
soreha...

All:
ชีวิตที่ก้าวไป มีเรื่องราวต่างๆ มากมาย ทุกวันๆ จะกลายเป็นเมื่อวาน
แต่ว่าก็จะก้าวไปพร้อมกับเธอ มุ่งหน้าสู่พรุ่งนี้ วันใหม่
ค่อยๆ เติบโตทีละนิด สร้างสมเมล็ดแห่งประสบการณ์
ก้าวผ่านการเดินทางเพื่อการทดสอบ เป็นพันธนาการแห่งความเข้มแข็ง
ตอนนี้ คำพูดที่อยากจะบอกกับเธอก็คือ
คำพูดที่เข้าใจได้ง่าย
นั่นน่ะก็คือ .....


Hiyoshi:
nee oboeteru
do you do you remember
ikenga awazuni butsukatta anoakinohi
hotettakaradawo ku-rudaunsaserukaze

Hiyoshi:
นี่นะ ยังจำได้มั๊ย เธอจำมันได้หรือเปล่า
วันหนึ่งในฤดูใบไม้ร่วงนั้น ได้ปะทะกันด้วยความเห็นที่ไม่ลงรอย
ร่างกายที่ร้อนผ่าว ถูกทำให้เย็นลงด้วยสายลม


+Mukahi:
sabishiku hitohira ochibaga mausepianafuri-zu

+Mukahi:
ใบไม้สีน้ำตาลใบหนึ่งที่ร่วงหล่นลงมาปลิวคว้างเหงา


Mukahi:
kenakumu-do itatamarenaikuuki
pyua sugirukara shikatanaine
kenkashiyouyo dattenakamadaze

Mukahi:
สภาพจิตใจที่หวาดหวั่น ไม่สามารถทนอยู่ในนั้นได้
เพราะว่ายังบริสุทธิ์เกินไป แต่ก็ไม่มีทางเลือกเลย
จะต่อสู้ ก็เพราะเป็นพวกพ้องเดียวกันนี่นา


Otori:
nee oboeteru
do you do you remember
zasetsuwo kanjite ochikonda anofuyunohi
itetsukumachinami nanimo iwazuaruita

Otori:
นี่นะ ยังจำได้มั๊ย เธอจำมันได้หรือเปล่า
วันในฤดูหนาวนั้น ที่ตกอยู่ในสภาพ ท้อแท้ หมดกำลังใจ
สภาพบ้านเรือนในเมืองหนาวเย็นจนจะกลายเป็นน้ำแข็ง ก้าวเดินไป ไม่พูดอะไรกันสักคำ


+Kabaji:
tonarino omaenotaion dakega kasukananukumori

+Kabaji:
ความอบอุ่นเพียงเล็กน้อยนั้น มาจากอุณหภูมิร่างกายของเธอที่อยู่ข้างๆ


Kabaji:
yarikirenaine nakuhodo jyanaikedosa
konnatokiniha damattamama
ha-tochokketsu soredesubeteokke-

Kabaji:
ทนไม่ไหว แต่ก็ไม่ถึงกับจะร้องไห้หรอก
ในเวลาแบบนี้น่ะ ได้แต่เงียบไว้
มีเพียงหัวใจที่เชื่อมถึงกัน เท่านั้นก็โอเคแล้วล่ะ


All:
iroiroarune ikirutte mainichiga kinouninaru
dakedo kimitomukaeyou atarashiiashita
otonaninaru sukoshizutsu keikenwo tsumitasanete
shiren norikoerutabini tsuyokunarukizuna
ima omaenitsutaetaikotoba
wakarikitterukotoba
soreha...

All:
ชีวิตที่ก้าวไป มีเรื่องราวต่างๆ มากมาย ทุกวันๆ จะกลายเป็นเมื่อวาน
แต่ว่าก็จะก้าวไปพร้อมกับเธอ มุ่งหน้าสู่พรุ่งนี้ วันใหม่
ค่อยๆ เติบโตทีละนิด สร้างสมเมล็ดแห่งประสบการณ์
ก้าวผ่านการเดินทางเพื่อการทดสอบ เป็นพันธนาการแห่งความเข็มแข็ง
ตอนนี้ คำพูดที่อยากจะบอกกับเธอก็คือ
คำพูดที่เข้าใจได้ง่าย
นั่นน่ะก็คือ .....

soshite futatabiharu kisetsuha meguru...
แล้วฤดูใบไม้ผลิ ก็จะเวียนมาอีกครั้ง
.
.
Credit : Kusaya san D-Boys Board